The Bye Bye Man (2017) - Ocr fps 23.976024, runtime 1:36:24
สามารถติดตามโหลดหนังใหม่ก่อนใคร! ได้ที่ https://www.siambit.me
"เมดิสัน วิสคอนซิน 20 ตุลาคม 1969"
เจน
เจน ผมเอง เปิดสิ
- คุณได้บอกใครรึเปล่า - ฉันทำไม
ชื่อไง ชื่อ
อ๋อ ฉันบอกริคไป ฉันว่าเรื่องมันตลกดี
- แค่ริคคนเดียวใช่ไหม - คนเดียวสิ
ทำไม มีอะไรเหรอ
แลร์รี่ เป็นอะไร
ผมขอโทษนะ
คุณไม่รู้หรอกผมเสียใจแค่ไหน
แลร์รี่ คุณทำฉันกลัวนะ
ทำอะไรน่ะ
ริค
ริคกี้
ริค... ชื่อนั่น
เจนนี่
นายได้บอกใครหรือเปล่า
แลร์รี่ ขอร้องล่ะ
ริค เขากำลังมา
ชื่อนั่น
จิเซลล์... ฉันบอกจิเซลล์ไป
ฉันจะหยุดแกให้ได้
จิเซลล์
- แลร์รี่... - เเม่
- เธอบอกใครไป - เขาฆ่าพวกนั้น
อย่าคิด...
- แม่ มาเร็วค่ะ - อย่าพูด... อย่าคิด... อย่าพูด
อย่าคิด... อย่าพูด... อย่าคิด
อย่าพูด... อย่าคิด... อย่าพูด
อย่าคิด... อย่าพูด... อย่าคิด
จิเซลล์
เธอบอกชื่อไปหรือเปล่า
อย่าพูด... อย่าคิด... อย่าพูด
เธอบอกชื่อกับใครไป จิเซลล์
แลร์รี่
- ว่าไงพ่อเพลย์บอย - ไง...
ดีอยู่
วันนี้วันดี
- ได้กุญแจมายัง - ไม่ อยู่ใต้พรม
เยี่ยม
ขับไปแค่ 20 นาที
เขาเพิ่งเคยเช่าที่นี่ เห็นว่าดีมาก
แหมจะให้พูดว่าอะไร
โสโครกเหมือนบ้านหมาเหรอ
อย่าสิ กำลังบิ๊วเธออยู่ ช่วยกันบ้าง
- เธอว่าไงซาช - ฉันเอาด้วย
หลอนๆ อยู่นะ ว่าไหม
ไม่หรอก คงแค่หนาว
ฮีทเตอร์ปิดอยู่น่ะ
ปวดฉี่จะราดอยู่แล้ว
- เป็นเด็กเลย - ที่นี่เจ๋งไปเลยว่ะเพื่อน
เฮ้
ดีไหม
เอาโต๊ะไว้ตรงนั้น
เตียงไว้ทางโน้น
ถ้าเขาให้เตียงด้วยก็คงดีนะ
นั่นสิไหนเจ้าของบ้าน บอกว่าพร้อมเฟอร์นิเจอร์
สมัยเด็กๆ พวกนายคงเกรียนกันมากสินะ
คงจะเหรอ เป็นเต็มๆ เลยแหละ
คู่หูเกรียนเทพ
เขาทำให้ฉันดูฉลาด ส่วนฉันทำให้เขาดูกาก
แต่หลังจากรถชน เขาก็ดูแลฉันมา
ใครมาแหยมกับพวกเรา เละชัวร์
แล้วเกรียนเทพ...พร้อมจะช่วยฉันทำอาหาร ทำความสะอาดบ้านนี้ใช่ไหม
เพราะฉันไม่ยอมเป็นคนใช้พวกนายแน่
ไม่เป็นงั้นหรอก ฉันบอกเขาแล้ว
- เนอะ - ทำไม ฉันไม่เคยทำพาสต้าให้เธอกินเหรอ
ฝีมือเธอกินได้ซะที่ไหน
- ฉันอุตส่าห์คิดสูตรเองนะ - โอเค
ฉันทำงานบ้านได้ ฉันสัญญา
ไอ้นี่ใช้ทำอะไรเหรอ
- แหม แล้วบอกทำอาหารเป็น - ทำเป็นจริงๆ คอยดูเถอะ
- เจอเฟอร์นิเจอร์แล้ว - ฉันได้ยินมาว่าเธอเสือผู้หญิง
นั่นแหละเราถึงไม่อยู่หอใน
เยี่ยมเลย
โว้ว ใจเย็น ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร ขอบคุณ
สรุปเจ้าของบ้านไม่ได้โกหกหรอก
ว้าว...
ยอดเลยเเฮะ
เฮ้ ฉันชอบนี่จัง
เอาไง
เธอไม่อยากเหรอ
อยากสิ ฉันเข้าใจเธอนะ...
เฮ้ จานพวกนี้มีแต่สีขาวอะ...
บ่นเฉยๆ นะ
เจ้านั่นซนไปทั่วเลย
ฉันแล้วแต่เธอเลย หมีน้อย
- ไม่มีเขาฉันก็จ่ายไม่ไหว แล้วเธอก็คง... - เอลเลียต... เอลเลียต...
- ว่าไง - เอาตามนั้นแหละ จริงๆ
- เหรอ - จริงๆ
อนุมัติแล้วสินะ
ฟังฉันนะ ริลเกอร์บอกไว้ว่าเหรียญ คือตัวแทนความพิศวงแห่งโชคชะตา
เราจะเงยหน้ามองฟ้า หรือหน้าทิ่มดิน
จะเกิดในครอบครัวแบบไหน
จะหลงรักใคร
โชคชะตาก็เหมือนเหรียญ ที่พระเจ้าโยนหัวก้อยให้เรา
ฉันเหนื่อยจัง
ขอบคุณที่หาคำคมมาให้นะ
อยากดูอะไรสนุกๆ ไหม
อืม แค่เรานะ
ฉันขอไปแปรงฟันก่อน
อะไรอยู่บนเตียงน่ะ
เธอเหมือนนางแบบยุค 70
นักบินคู่ใจวายร้ายในเจมส์ บอนด์
สาววัย 19 ที่เหมือนหมีโคอาล่า
ถ้าเป็นงั้นจริง ฉันคงไม่มีเธอตรงนี้
แต่โชคดี ที่มันไม่จริง
มันน่าทึ่งมาก
พูดตรงๆ นะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอ...
หรือแม้แต่ได้อยู่เคียงข้างเธอ
ผู้ที่มีความรักงดงามขนาดนี้
อัศวิน คนรัก คาสโนว่า
และเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ เอลเลียต
ไม่มีสัตว์ถูกทำร้ายในการเขียนการ์ดแผ่นนี้
เฮ้ เอลเลียต ไม่ตลกนะ
เอลเลียต
เฮ้...
เป็นอะไรเหรอ
เฮ้
ว่าไง
- ไอ้น้องชาย - เป็นไงบ้าง
- ดูที่นี่สิ สุดยอดเลย - หวัดดีคนสวย
อาเอลเลียต
- อลิซหลานรัก - เฮ้
หวัดดี ขอโทษที่มาเช้ามาก พี่ชายเธอรีบจนประสาท
เขาเรียกว่าเตรียมพร้อมแบบมืออาชีพต่างหาก
- เวอร์จิลสุดยอดอยู่แล้ว - ขอบใจไอ้น้อง
นี่ ฉันเกือบลืม
ของขวัญขึ้นบ้านใหม่ค่ะ
- จะช่วยอาดื่มไหม - ไม่ค่ะ
ดูบ้านนี่สิ...
นักศึกษาหนุ่มหล่อเช่าบ้านอยู่เอง มีแฟนมาอยู่ด้วย
- แกพร้อมหรือยัง - คนนี้แหละแน่นอน เวอร์จิล
เธอจัดการทุกอย่างเองเลยนะ
มันก็เยี่ยม แต่อย่าลืม
แกต้องฉลาดด้วยนะ
ช่วงวัยนี้คือช่วงสุดท้าย ที่ไม่ต้องแบกภาระใช้ให้สนุกหน่อย
ผมไม่เอาหรอก ผมอยากเป็นแบบพี่
มีลูกมีเมียที่น่ารักขนาดนี้
แกอย่ารีบก็พอ
ข้างหน้ามีรออยู่อีกเพียบ
ที่ฉันได้มาก็สุดยอดจริงๆ
แต่ฉันก็พลาดไปหลายอย่าง
ฉันไม่รู้เลยว่าชีวิตวัยรุ่นจะเป็นไง
แกได้ทุนมานะ
ตอนนี้น่าจะอ่านหนังสืออยู่บนห้องด้วยซ้ำ
พระเจ้า
โชคดีนะที่แกไม่ขี้หึง
ดีจริงๆ
สู้เขา แกทำได้แน่ เอาเลย เอาเลย เอาเลย
ต้องได้ ต้องได้...
โอ้ สุดยอด
ปัง ขอบคุณครับ ขอบคุณ
เหรียญทองโบราณเหรอจ๊ะ
ค่ะ หนูวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง
หนูไม่อยากเก็บมาเอง
ใช่สิ หนูเป็นเด็กดี ซื่อสัตย์ ฉลาด น่ารัก ตัวหนัก แถมแก่สุดในนี้เลย
หนูไม่ได้ตัวหนัก ไม่ได้แก่ด้วย
พ่อต่างหากที่แก่แล้วก็หนักที่สุด
อะไรกัน เผาพ่อซะแล้ว
มา... หัวโหม่ง
ชนมือ
นั่นห้องจอห์น
ห้องเราอยู่ข้างบน
เอาล่ะ ฉันกลับก่อนนะ
น้องรัก ปาร์ตี้เยี่ยมเลย
เป็นเด็กดีนะ
แล้วเจอกัน
บายจ้ะอลิซ
คิมเหรอ
เรียนวรรณคดีด้วยกันน่ะ
ผู้หญิงที่สวมหมวกในบ้านน่ะบ้า
เธอรู้ใช่ไหม
เดี๋ยวเธอจะใช้พลังจิตล้างคำสาปให้ หลังทุกคนกลับ
เยี่ยมเลย ฉันออกไปอีกคนดีไหม
ไม่สิ เธอแค่จะเผาใบเสจนิดเดียว
เธอก็ต้องทำตัวดีๆ ด้วย
เอาหมวกมาใส่อีกคนไหมเธอ
- ฝาเกลียวต่างหาก - เเหม ขอบใจ
จอห์น แกว่าบ้านนี้น่ากลัวไหมวะ
- ใช่สิ... - ฉันว่าไม่นะ แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงว่ะ
ไปแต่งตัวกันดีกว่า เล่นเบสบอลกัน
ทำไมพวกบ้านี่ต้องหาอะไรเล่น แม้แต่ในปาร์ตี้นะ
อย่าคิด อย่าพูด
อย่าคิด อย่าพูด อย่าคิด อย่าพูด...
อย่าคิด อย่าพูด
อย่าพูด อย่าคิด
"เดอะ บาย บาย เเมน"
ซาช่าไปยืนประจำตำแหน่งครับ
เธอเอาจริง เอาจริงทีเดียว...
เอาล่ะ พร้อมไหม
โยนล่ะนะ...
สุดยอด
- เธอโอเคนะ - โอเคสิ
เมาเห็นๆ
เธอคิดว่ามีเสียงแปลกๆ แล้วก็...
- อะไรนะ แรงสั่นสะเทือนเหรอ - ใช่
ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วไง จะมาล้อฉันทำไม
เราเผาไล่สิ่งเลวร้ายไปหมดแล้วใช่ไหม
เยี่ยมเลย
เธอมีพลังจิตเหรอ
- ฉันสัมผัสได้ แม่ฉันบอก - สัมผัสได้งั้นเหรอ
แม่ขังเธอไว้ใต้บันไดตอนเธอยังเด็กเหรอ
เธอเลยใช้พลังปามีดใส่เหรอ
ใช่ ล้อเล่น
แต่ฉันรู้สึกได้
เวลาใครจะมาบ้าน ฉันจะรู้ก่อน
แล้วนี่อ่านใจฉันออกไหม
ก็น่าจะนะ
มีพลังจิตจริงๆ ด้วย
ใช่ ฉันสัมผัสได้
- เอลเลียต... - ไม่เป็นไร ซาช่า
คนล้อฉันมาตลอดอยู่แล้ว
เอลเลียต เธอจะถอดร่างไป ทิ้งกายหยาบกลวงๆ ไว้ก็ได้นะ
โทษทีฉันถอดร่างไม่เก่ง
เจ้าอริสโตเติลมันแค่
อยากได้ข้อพิสูจน์น่ะ
ใช่ แล้วมันยากนักเหรอ
- เอาล่ะ เริ่มจากหายใจลึกๆ - โอเค
ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แปลว่า...
เธอไล่ผีไปหมดแล้วใช่ไหม
- เอลเลียต ไม่เอาน่า - ทำไมล่ะ
เรารู้ว่าเธอไม่เชื่อเรื่องนี้
แต่ช่วยปล่อยให้เธอทำได้ไหม
ได้ โทษที อย่าเพิ่งใช้เหตุผล
ฉันยอมแล้ว ยอมจริงๆ
เอล แกกำเบาๆ หน่อยสิ
ฉันตั้งสมาธิหายใจอยู่
พร้อมกันหรือยัง สาวๆ
จัดไป เริ่มกันเลย
ฉันไม่ได้จะอวดอะไรนะ
แต่เรื่องนี้ฉันรู้พอตัว
เจ๋งเลย เธอรู้อะไรเหรอ
โอเค
ฉันรู้ว่าพ่อแม่เธอตายเพราะรถชน
เพื่อน...
เขาไม่ได้บอกฉัน พ่อแม่เธอบอก
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
สาบานได้
ฉันไม่มีวันบอกใครอยู่แล้ว
พวกท่านเป็นห่วงเธอนะ
เอาละ ฉันขอโทษที่เคยหัวเราะเธอ แต่นี่ไม่ขำเลยนะ
ฉันไม่ได้ล้อเล่น เอลเลียต ก็เขาบอกฉันมาอย่างนี้
งั้นพวกเขาตายยังไง
อุบัติเหตุแบบไหน
พี่ชายเธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องเธอ
แต่พวกท่านกังวลว่า เขาจะแบกภาระไว้หนักเกินไป
เธอคุยกับพี่ชายฉันมาใช่ไหม
เดี๋ยวนะ ซาช่า
ยายเธอชอบทำคุกกี้ไม่ก็โรลเค้กใช่ไหม
โรลเค้กของยายเหรอ
ไม่เอาน่า ยายใครก็ทำขนมทั้งนั้นแหละ
ใช่ ฉันว่าเขาพูดถูกนะ
ไอ้เรื่องนี้... ฉันว่านะ
เอาผ้ามาปิดตาฉันไหมละ
งั้นรอแป๊บ
ฉันอยากเห็นพลังเธอเหมือนกัน ปิดตาเธอไปเลย
- จะได้รู้ว่าเจ๋งแค่ไหน - ได้สิ
งั้นฉันซ่อนอะไร ซ่อนไว้ไหน
- ไม่เอาน่า บ้าไปเปล่า มันดึกแล้วนะ - เอลเลียต
ฉันไม่ค่อยชอบแบบนี้เลย
จริงด้วย...ฉันไม่อยากเล่นต่อแล้ว
ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
เล่นหน่อยสิ
แหลเก่งจริงๆ ฉันยอมรับเลย
เธอเอากุญแจใส่หม้อแล้วตั้งไฟ
เธอทำงั้นเหรอ
ได้ยินเหรอ
เธอแอบฟังฉันใช่ไหม
- ฉันไม่ได้ยินนะ เธอได้ยินเหรอ - เปล่า
- บางอย่างกำลังมา - อะไร
พวกเขาบอกว่า...
อย่า...
อย่าคิด...
อย่าพูด...
อย่าพูด... อย่าคิด...
อย่าพูด อย่าคิดอะไร
เดอะ บาย บาย เเมน
พระเจ้า อะไรกันวะ
คิม พระเจ้า
เฮ้
- เกิดอะไรขึ้น คิม - คิม
- โทษที - เธอทำอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรหรอก โทษที
ไม่สบายเหรอ
ฝันดีนะ รักนะ
ฉันรักเธอ จอห์น
อะไรนะ
เฮ้
ล้อเล่นใช่ไหม
ซาช่า ล้อฉันเล่นใช่ไหม
อะไร
เสียงอะไร
เอาเลย จอห์น
- อย่าหยุด - ฉันพยายามอยู่...
แค่เนี้ยนะ
เฮ้
เธอทำอะไรน่ะ
ได้ยินเสียงนั่นไหม
มันเสียงบ้าอะไร
พร้อมไหม
ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนนะ
- มันบ้ามากเลย - ใช่ แหงล่ะ
อยากเข้าไปข้างในไหม
รถรูมเมทฉันไม่อยู่
ลองกันใหม่ก็ได้
ของมันเกิดขึ้นได้ เนอะ
ไม่ใช่กับฉัน ปกติไม่ใช่
ที่จริง กับฉันก็ไม่
ผู้ชายไม่เสร็จ...ฉันไม่เคยเจอมาก่อน
มาเถอะ
ฉันหิวแล้ว
พระเจ้า...
อะไร
เปล่า
ไม่มีอะไรโอเค
คิม ฉันต้องไปแล้ว
เดี๋ยวนี้
เพื่อน ดูนี่สิ
รอยมันมีอยู่แล้วนี่
ไม่ใช่
อาจจะเพราะโคลินหรือพวกบ้าเมื่อคืนก็ได้
ไม่ว่ะ ฉันได้ยิน
เสียงอะไรไม่รู้หลังปาร์ตี้ มันขูดอะไรอยู่ข้างนอก
หมายความว่าไง ได้ยินบ้าอะไร
อรุณสวัสดิ์
การได้เห็นเธอที่ทั้งสะอาด และสวย
มันดีมาก
อะไรกันน่ะ
- จอห์น แกไปส่งคิมมาเหรอ - ใช่
และฉันจะล้างตัวให้สะอาดเลย
นังนั่นโสโครก
หมูสกปรกชัดๆ
ไม่เอาน่า เพื่อน ไม่ดีเลย อย่าพูดงั้นสิ
แกก็พูดได้นี่
แฟนแกเพอร์เฟคท์นี่
ให้ตายสิ...
โอเคไหม
ไม่รู้สิไม่น่าไปเล่นเบสบอลหนาวๆ มั้ง
ติดเหล้าก็เป็นแบบนี้แหละ
เงียบไปเลย ฉันไม่ได้ดื่มเยอะซะหน่อย
อาจจะพลาดเพราะดื่มน้อยนี่แหละ
เดี๋ยวฉันชงชาให้
มาเร็ว
ลืมเขาเถอะ
ที่รัก เธอเหม่อไปวินึงแหนะ
เหรอ
ใช่ คิดอะไรอยู่เหรอ
สั่นไปหมดแล้ว
แค่คิดอะไรนิดหน่อย
เรื่องจอห์นเหรอ
ไม่เป็นไรเลยไอ้น้อง
โทรหาพี่ได้ทุกเมื่อ เข้าใจไหม
พี่รับภาระมากไปหรือเปล่า
ห่วงฉันมากไปหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้น
เรื่องซาช่าเหรอ
ใช่ เธอดูป่วย ดูกลัวมาก
แถมช่วงนี้จอห์นก็แปลกๆ ไป
พวกแกก็ดูสนิทกันดีนี่
เหรอพี่
พี่ไม่เห็นพวกเขาเต้นรำกันเหรอ
เล่าให้พี่ฟังสิ เกิดอะไรขึ้น
เอลเลียต
อะไร
ไปกินข้าวเที่ยงกันไหมพรุ่งนี้ คุยเรื่องนี้กัน
ฉันต้องไปแล้วพี่
มีบางอย่างที่ฉันต้องจัดการ
เอล
นี่
พวกนายทำอะไรกันบนนั้นน่ะ
นี่ มีใครอยู่ในนั้นไหม
ฮัลโหล
ช่วยด้วย
ไม่
เฮ้
แกทำอะไร เอลเลียต
- อยู่ตรงนี้กันเองเหรอ - ใช่
- โกหกชัดๆ - อยู่จริงๆ เอลเลียต
ไม่เห็นมีใครตอบฉัน
เราไม่ได้ยินเธอนี่
งั้นทำอะไรกันอยู่
อ่านหนังสือ คุยกัน
- เราไม่ได้ทำอะไรเลย - ไม่ได้ยินฉันเหรอ
เอลเลียต ฉันจะพูดครั้งสุดท้าย
เราไม่ทำกับแกแบบนั้นหรอก
โกหกทำไมเนี่ย
- เราไม่ได้โกหก - ให้ตายเถอะ
แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
ฉันได้ยินเสียงแปลกๆ นะ เชื่อฉันเถอะ
ฉันบอกแล้วว่ามันมีบางอย่าง
เชื่อหรือยังล่ะ
- เฮ้ไม่ต้องกลัวนะ - เเกทำอะไร
- หยุดเลย - อย่าทำอะไรวะ
- อย่า... - เอลเลียต
- อย่า... อย่าแตะเธอ - อะไรวะ
- อย่าแตะต้องเธอ - แกระแวงเกินไปแล้วเพื่อน
ตัวเธออุ่นๆ นะ
สรุปเธอไม่ได้อยู่กับจอห์นใช่ไหม
ตาฉันฝาดเหรอ
หูฉันแว่วเหรอ
คืนนี้ เธอคุิดว่าบ้านไม่มีใคร ทั้งๆ ทีเราสองคนอยู่
เธอใจลอยไป เอลเลียต
บางทีฉันก็เหม่อเหมือนกัน
อย่าคิด
อะไรเนี่ย
ฉันนั่งอ่านมัน
แต่ฉันจำตอนที่อ่านไม่ได้เลย
อย่าพูด... อย่าคิด...
มันเหมือนว่า พอฉันรู้ชื่อเขาแล้ว
เขาก็จะมาตามล่าฉัน
ยิ่งฉันพยายามสลัดความคิดไป มันก็ยิ่งชัดขึ้น
มันน่ากลัวมาก
เฮ้ ที่รัก
บาย บาย แมน ไม่มีจริง
เราคิดกันไปเองทั้งนั้น
จริงสิ เพราะความคิดนั่นแหละจริง
ถ้ามันไม่จริง...
แล้วทำไมเราสามคนถึงเสียสติพร้อมๆ กัน
จะมีอะไรทำให้เกิดได้อีก
นั่นอะไรน่ะ
อะไรเหรอ
เอลเลียต ไม่เห็นมีอะไรเลย
เธอจะไม่มาสายใช่ไหม
ไม่หรอก เจอกันบ่ายสองตรง ตรงที่จอดรถ
ฉันจะหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้
ชื่อนั่น...
เธอจะคุยกับเจ้าของบ้านเรื่องเฟอร์นิเจอร์ไหม
เรื่องบ้านด้วย
เขาอาจหาที่อื่นให้เราเช่าได้
เธอดีขึ้นแล้วใช่ไหม
น่าจะนะ
กลางวันมันไม่ค่อยน่ากลัวหรอก
ฉันจะดูแลเธอเอง
ดูสิ เธอสั่นไปหมดแล้ว
ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้ได้ สัญญา
เจอกันบ่ายสองนะ รักเธอ
ฉันก็รักเธอ
"บาย บาย แมน ไฟล์ที่พบ: 0"
"ห้องสมุดบิวคาแนน/วิลเลียมส์"
"บาย บาย"
"คำที่พบ: 0"
อย่าคิด อย่า...
"คลังคอลัมน์ เดอะเรจิสเตอร์ ไฟล์ตายหมายเลข 69 เรดมอน"
คลังคอลัมน์ เดอะเรจิสเตอร์ ไฟล์ตายหมายเลข 69 เรดมอนเหรอ
ใส่นี่ซะ
- เอาจริงเหรอครับ - ใช่ เอกสารพวกนี้ของแท้
เราไม่ยอมให้เปียกเหงื่อเธอหรอก
ไฟล์ตาย จะมีบทความที่ตายแล้ว
มันถุูกตัดทิ้งก่อนที่จะ... ออกไปสู่สือมวลชน แต่ยังเก็บเอาไว้
งานพวกนี้เขียนโดยเรดมอน
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ เดนนิส
คุณเดซี่ใช่ไหมคะ
ใช่ครับ มีอะไรให้ช่วยไหม
ที่จริงอาการไม่ค่อยดีเลยค่ะ
ฉันกับเพื่อนๆ...เช่าบ้านของคุณที่ซันแพรรี่
หมายเลข 37โอ๊คเดล
อ๋อ หนุ่มหล่อสองคนนั้นเอง
เพื่อนหนูเหรอ
บ้านคุณประหลาดมากค่ะ คุณเดซี่
จริงๆ นะคะ มันเลวร้ายมาก
ฉันเสียใจที่เธอรู้สึกแบบนั้นนะ แต่เพื่อนเธอเซ็นสัญญาแล้ว
พระเจ้าคุ้มครอง
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรนะ
ในนี้หนาวจังค่ะ
นี่เรือนเพาะปลูก ไม่หนาวแน่นอน
เธอควรจะพักอยู่บ้านนะ คนสวย
คุณเดซี่คะโต๊ะข้างเตียงในห้องใต้ดิน
มีสมุดเขียนอะไรแปลกๆ อยู่ในนั้น
มันมาจากไหนคะ
โต๊ะข้างเตียงเหรอ
ก่อนเรียน ขอให้พวกคุณดู... กระดานด้านหลังผม
คงเห็นตรงกันว่ารูปประโยคนี้...
- ขอโทษครับ - เชิญนั่ง
เราคงเห็นตรงกันว่าประโยคนี้
เป็นเสมือนกำแพง มันคือความจริง
กำแพงมีจริง ผมเห็น คุณเห็น
เราสัมผัสมันได้ และเช่นกัน...
...หากผมอยากลบเอาอะตอม ออกจากกำแพงไปบ้าง...
มันก็ยังคงอยู่ กำแพงยังอยู่หน้าเรา
มันยังคงเป็น กำแพง
แต่จะเกิดอะไรขึ้นหากผมค่อยๆ...
ลบเอาอะตอมออกไปเรื่อยๆ ทีละอะตอมจากกำแพงนี้
มันก็ยังเป็นกำแพง ต่อให้ลบไปอีก
มันก็ยังเป็นกำแพง
แต่ถ้าผมลบ ทุกอะตอมออกไปจากกำแพงจนหมด
เหลือไว้เพียงอะตอมเดียว
โดยที่คุณเห็นผมลบ
ทุกอะตอมออกไปจากกำแพง ยกเว้นอะตอมเดียว
จากนั้นผมชี้มัน แล้วบอกคุณว่า
นั่นแหละ ที่เหลืออยู่...
นั่นแหละกำแพง
ทีนี้ มันใช่กำแพงจริงๆ เหรอ
แม่งอะไรกันวะ
เอาละ จอห์น
ยินดีต้อนรับกลับมา
ภาษา และความจริง...
ส่งข้อมูลซึ่งกันและกัน
ในขณะที่เราสร้าง...
ผมค้นเรื่องบาย บาย แมน มา
บนเน็ตไม่มีอะไรเลย
ผมเลยค้นว่า อย่าคิด อย่าพูด แล้วไปเจอไฟล์ตายอันนี้ กับเรดมอน
นี่คือสิ่งที่อยู่ในแฟ้มครับ
"อย่าพูด... อย่าคิด..."
ผมคิดว่า การเขียนซ้ำๆ แบบนี้ เพื่อป้องกันการพูดว่า
เดอะ บาย บาย เเมน
แล้วมันจะมาอยู่ในไฟล์ตายทำไม
18 ตุลา 1969 แลร์นี่ เรดมอน
เดียร์ฟิลด์ ไอโอว่า
มีวัยรุ่นคนหนึ่ง ถูกข้อหาฆ่าครอบครัว กับเยาวชนอีกสี่คน
พอนักข่าวถามว่าทำไปทำไม
เขาบอกว่า บาย บาย แมน สั่งให้ทำ
เป็นบทความเกี่ยวกับเด็กที่กลายเป็นบ้า
แต่ไม่เคยได้ตีพิมพ์
แลร์รี่ เรดมอน คนเขียนน่ะ
ชื่อเสียงเขาไม่ดีนักหรอกนะ
หลังจากเขาปัดตกบทความนี้ เกี่ยวกับเด็กในเดียร์ฟิลด์ไป
แลร์รี่ เรดมอน ก็หยิบลูกซองมา
วิ่งไล่ฆ่า...เพื่อนกับครอบครัวไปอีกแปดคน ที่เมดิสันนี่แหละ
อย่าพูด... อย่าคิด...
แม่คะ ปิดประตูเร็ว
จิเซล เธอบอกใครไป
ไม่ เราไม่ได้บอกใครเลย แลร์รี่
แม่คะ
หยุดนะ
เราไม่ได้บอกใครเลย ฉันสาบาน เราไม่ได้พูดอะไรเลย
ถอยไปนะ ได้โปรด
เขาอาจได้แรงบันดาลใจจากสิ่งที่เขียนก็ได้
แกไม่มีทางชนะ
ฉันไม่ยอมหรอก
ไม่มีการพูดถึงคดีแบบนี้...ที่ไหนอีกเลย
เหมือนมีคนไปแก้เรื่องราว
เพื่อไม่ให้มีใครอ่านรู้เรื่อง
จะทำแบบนั้นไปทำไม
ก็เห็นชัดๆ ว่าหมอนั่นมันบ้า
แล้วถ้าเราลบข้อมูล...
ที่เชื่อมโยงถึงอดีตได้หมด
อดีตนั้นก็ไม่มีอีกต่อไป
แม้แต่เสี้ยวของมันยังไม่เหลือ
คงมีคนอยากให้บาย บาย แมน หายไปถาวร
เลยเหลือแค่บันทึกชิ้นสุดท้าย ที่เธอถืออยู่
เดี๋ยวฉันมานะ
เยี่ยม เวลาเหลือ
เดอะ บาย...
อย่าเขียนด้วยสิวะ ไอ้โง่
"บาย บาย แมน สั่งให้ทำ"
นี่เธอทำอะไรน่ะ
บ้าไปแล้วเหรอ
เอ่อ ผม...
เธอเป็นอะไรเนี่ย เอลเลียต
- อะไรกันวะ - หา
ขอโทษครับ ต้องไปแล้ว ผมสายแล้ว
เอลเลียต
แย่แล้ว
ซาช่า
เฮ้ จอห์น ซาช่า
เฮ้
ฮัลโหล
คิม นี่เอลเลียตนะ
เอลเลียต ให้ตายสิ ฉันกำลังห่วงพวกเธอเลย
จะขึ้นมาไหม
ฟังนะ เธอทำอะไรอยู่
หมายถึงตอนนี้ หรือตั้งแต่งานเลี้ยง
- เธอมาเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม - คิม เธอลงมาได้ไหม
ฉันอยากคุยกับวิญญาณอีก
เดี๋ยวนี้เลย เราสี่คน ที่บ้าน
เธอพูดถูกแล้ว
ฉันผิดเอง
โอเค ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้แหละ
ฉันหาบาย บาย แมนที่ไหนก็ไม่เจอ
ไม่ต้องไปตามหาเขาหรอก เอลเลียต
เขาเจอเราแล้ว
นายจะหยุดนึกถึงเขาไม่ได้
แล้วยิ่งนึกถึงเขามากเท่าไหร่ เขาจะยิ่งเข้ามาใกล้
เธอจะเห็นแต่ภาพลวง
แต่ตาบอด ไม่เห็นความจริง
ไม่ก็ได้ยินเสียง เหมือนเหรียญกลิ้ง
ใช่ เหมือนเสียงรถไฟ
บางคนพอฟังติดหู มันก็จะลุกลาม
บางคนกลายเป็นบ้าก่อนคนอื่น... แต่สุดท้ายก็ตายกันหมด
ชื่อเขาจะกระจายออกไป เขาจะมาหานายพร้อม...
ตัวประหลาดนั่น
ฉันบอกเคธี่...
ว่าฉันไม่อยากทำแบบนั้น
เราจะกำจัดมะเร็งได้ยังไง นอกจากตัดมันทิ้งไป
ต้องหยุดมันก่อนจะลุกลาม จนเซลล์ตายทั้งร่างกาย
มันจะกระจายไปทั่ว ถ้าเราไม่ตัดมันทิ้งนะ
เธอได้บอกใครหรือเปล่า
คุณวัตกินส์ บรรณารักษ์น่ะ
เราต้องไปหาเธอด้วย
หมายความว่าไง ไปหาเธอ
จอด แย่แล้ว
จอด เอลเลียต จอดก่อน
ฉันช่วยนะคะ
คิม เดี๋ยวก่อน
คิม
คิม คิม อย่า
เราต้องช่วยพวกเขา
- เธอเห็นอะไร - ครอบครัวนั้นไง
เธอหลอนไปเอง
ไม่ คิม
นั่นรถไฟ รถไฟจริงๆ
ไม่
คิม อย่า เธอหลอนไปเองนะ
คิม ไม่
เอลเลียต เกิดอะไรขึ้น
คิมตายแล้ว
- เวรให้ตายเถอะ - พระเจ้า
ฝีมือเขา เขาฆ่าเธอ
เธอพูดถูก เขาพยายามเข้ามาในหัวเรา
เขาหลอกคิม แล้วจะทำให้เราบ้าไปด้วย
เขาจะฆ่าพวกเรา
- เธอหมายถึง... - ใช่
เขาทำให้ฉันไปรับเธอช้า
เขาทำเธอป่วย
เธอได้บอกชื่อกับใครหรือเปล่า
ชื่อเหรอ ไม่เลย
แกล่ะ
- ไม่ ฉันไม่ได้พูด - ดีแล้ว เราห้ามพูดชื่อนี้กับใครอีก ห้ามเด็ดขาด
แกจะบอกฉันหรือยังว่าให้ทำไง
สาบานว่าแกจะไม่พูดชื่อนี้ มันจะได้ไม่ลามออกไป
- ไม่เอา - จอห์น ได้โปรด ขอร้องล่ะ
- เพื่อน สาบานเถอะ - เลิกไร้สาระได้แล้ว
สาบาน
- เดี๋ยวนี้ - ไม่
- บอกให้สาบานไง - เอลเลียต พอเถอะ
- สาบานสิวะ - เอลเลียต แกเป็นบ้าอะไร
- พวกนาย - เฮ้ หยุดตีกันได้แล้ว
ฉันบอกให้หยุดเดี๋ยวนี้
ถอยไปนะ ได้โปรด
- มันสิงแกแล้วใช่ไหมละ - ไม่มีใครสิงฉัน เข้าใจไหม
ยอมรับเถอะ เขาทำแกโกรธเกรี้ยว
เขาทำแกป่วย
เหรอ งั้นเขาก็ทำแกเพี้ยนไปด้วย
เธอใช้ยาเหรอ
ไม่ครับ ผมแค่โมโห
เราแค่ทะเลาะกันนิดหน่อยครับ
นั่นเรียกนิดหน่อยเหรอ
จอห์น ขอร้อง อย่าพูดคำนั้น
อย่าพูดอะไร
- ซาช่า... - ฉันไม่พูดแน่
จอห์น...แกอย่านะ
ชื่อนี้ ที่ไอ้โง่เอลเลียตคิดว่า มันอันตรายนักหนา
ใช่ครับ...
...ผมหมายถึงคิม มีค้อนในกระเป๋าเธอ
เปื้อนเลือดเต็มไปหมด
พระเจ้า...
วิศวกรรถไฟบอกว่าเธอวิ่งไล่คิม...
พร้อมค้อนในมือ
เขาบอกว่าเธอร้องให้ช่วย
คิมโดดลงจากรถ เพื่อหนีจากเธอ
ให้ตายสิ... เอลเลียต
- มันไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ - เหรอ
พวกเขาพบรูมเมทของคิม เคธี่ วิลเลียมส์
ถูกฆ่าด้วยค้อนเช่นกัน...
แต่เธอก็รู้อยู่แล้วนี่ใช่ไหม
ฉัน... ซาช่า ไม่นะ
ฉันอยู่ห้องสมุด
เขาทำฉันลืมเวลา เธอต้อง...
ซาช่า...
อยากคุยกับฉันไหม ว่าเกิดอะไรขึ้น
- อย่าพูด อย่าคิด เธอพูดถูกแล้ว - เงียบ
ซาช่า เขาไม่ให้เธอพูดอะไร
- บอกเลย ซาช่า - แก หุบปาก
มันเกิดเมื่อกี้นี้เลย จอห์น
เห็นไหม นั่นเขาไง
ไม่
ซาช่า
อะไร ทำไมเหรอ
เลือด...
เลือด ไหน
เธอเห็นอะไร เขาทำให้เธอเห็นไปเองนะ
- โอ้ พระเจ้า - เฮ้ เฮ้ ถอยไปเลย
มาอยู่ตรงนี้
เธอไม่ได้เป็นอะไร อยู่ห่างๆ
เดี๋ยวนะ เขาอยู่นั่น
เฮ้
อะไรไอ้หนู
- มีอะไร - ขอโทษครับ... ผมนึกว่า
นายไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยว เดี๋ยว ซาช่า
เขาจะพาเธอกลับบ้าน
เธอจะได้ไปนอนพักสักหน่อย
ผมเป็นแฟนเธอ เธอต้องการผม
คงใช่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เธอต้องมากับฉัน
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
เธอบอกชื่อกับใครหรือเปล่า
เปล่าเพื่อน
เราไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น
ทุกอย่างจะโอเค
อย่าพูด อย่าคิด อย่าพูด อย่าคิด
อาจจะมีข่าวดีสำหรับเธอนะ
คิม ไฮนซ์ เขียนจดหมายลาตาย พร้อมรับผิดชอบที่ฆ่ารูมเมท
รวมถึงการตายของเธอ
กับเพื่อนอีกสองคนด้วย
ดังนั้นคิมอาจจะวางแผนฆ่าเธอด้วย
เรื่องมันเป็นอย่างนั้นเหรอเอลเลียต
เธอไปเจอเข้า...เลยไล่ตามคิม
งั้นก็ไม่ใช่ฆาตกรรมนะ
อย่าคิด อย่าพูด อย่าคิด อย่าพูด...
อยากเขียนไหม
ไม่
- เธอต้องบอกฉัน เข้าใจไหม - ผมไม่อยาก
เธอไล่ตามคิมทำไม
ผมบอกแล้วว่าผมพยายามช่วยเธอ
เลยวิ่งไล่ไปจนรถไฟชนเหรอ
ทำอะไรของเธอ
เธออาจต้องเสียทุกอย่างไปนะ ทั้งทุน ทั้งแฟน
เธอฉลาดไม่ใช่เหรอ
บอกฉันเถอะ จะได้ช่วย
ไม่งั้นถ้าเรื่องพ้นมือฉันไป จะมานึกเสียใจทีหลังนะ
ถ้าผมเล่า คุณอาจจะเสียใจทีหลังเหมือนกัน
ปล่อยให้เป็นเรื่องของฉันเถอะ
คุณอยากรู้จริงๆ เหรอ
คุณคิดว่าความจริง ความซื่อสัตย์ ดีที่สุดจริงๆ เหรอ
- ใช่ - เสมอเลยเหรอ
ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ
คุณมีลูกไหม
ก็อาจจะ
แปลว่ามี
อย่าคิด อย่าพูด
ถ้าคุณเห็นเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
อย่างสังหารหมู่ในโรงเรียน
มีศพ เศษสมอง เลือด เลอะตัวนักเรียนเต็มไปหมด
พอคุณกลับบ้านไปเจอลูก
ลูกคุณบอกว่า
แม่ครับ เล่าเรื่องวันนี้ให้ฟังหน่อย
คุณจะจริงใจ
และเล่าความจริงทั้งหมดเลยไหม
จะเล่าทุกวินาทีของความสยอง กลางวันแสกๆ นั่นไหม
สิ่งที่แผดเผาจิตใจคุณ
จะลามไปถึงลูกคุณตลอดกาล
หรือ...
คุณก็แค่กอดพวกเขาแน่นๆ
และเก็บเอาความจริงไว้คนเดียว
คุณจะทำยังไง
ฉันไม่รู้
อย่าให้ผมพูดเลย
ผมไม่ได้ทำร้ายใครจริงๆ
ผมแค่กลัว ที่จะต้องให้คุณรับรู้เรื่องนี้
ถ้าเพียงผมบอกคุณไป...
ทั้งคุณทั้งลูก...
จะตายกันหมด
เฮ้ เอลเลียต เพื่อนแกตายเหรอ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ขอบคุณที่มารับ แต่ผมต้องไปแล้ว
ซาช่า จอห์น แกบอกฉันสิ ฉันจะได้ช่วย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พี่ก็ช่วยไม่ได้ เข้าใจไหม
ฉันบอกพี่ไม่ได้จริงๆ
ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดกับพี่เด็ดขาด
แกพูดเรื่องอะไรวะ
พี่มีครอบครัว ไปดูแลพวกเขาเถอะ
เอลเลียต แกก็เป็นครอบครัวฉัน
เอลเลียต
แม่งเอ๊ย
เยี่ยม...
แกจะทำอะไร เอลเลียต
แกเป็นอะไรวะ เอลเลียต
อะไรกันวะ
ฉันขอโทษ
เอลเลียต
ครับ คุณวัตกินส์
นี่ เอลเลียต ในหัวฉันมัน...
แปลกไปหมดเลย ตั้งแต่เราคุย เรื่อง บาย บาย แมน กัน
คุณวัตกินส์ครับ
คุณห้ามพูดเรื่องนี้กับใครทั้งนั้นนะ
ฉันไปหาเธอที่บ้านได้ไหม
ผมขอโทษจริงๆ
ฉันก็ขอโทษ เชื่อฉันเถอะ
ฉันเห็นภาพชัดมากๆ เลย
เอลเลียต
เดซี่ส์
แม่หม้ายเรดมอน 83 ซันเซ็ทฮิลล์ โต๊ะข้างเตียง
เอลเลียต
เรดมอน... แลร์รี่ เรดมอน
นักเขียน
โต๊ะข้างเตียงนั่นของเขา
คุณวัตกินส์ ตกลง ผมจะเจอคุณ
ผมน่าจะแก้เรื่องนี้ได้ ขอตัวก่อน ขอบคุณ
ด้วยความยินดี เอลเลียต
ฉันจะรีบไป
เกือบไปแล้ว ฉันเกือบตีหัวแกตายแล้ว
แต่เขาจะไม่ชนะเรา ไม่มีทาง
ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้
ฉันขอโทษ แต่ฉันเรียกรถพยาบาลไม่ได้ เพราะเเกจะบอกพวกเขา
แกบอกพวกเขาแน่ เพราะฉันทำร้ายแก
ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด
ฉันเอานี่ไปนะ
เธอหาเขาเจอ ฉันจะไปคุยกับเขา
ฉันรักเธอนะ
อย่าแตะต้องเขาล่ะ
"บาย บาย ความสุข"
ทักทายความเหงา เฉาจนน้ำตาไหล
บาย บาย ความรัก
บาย บาย ความห่วงใย
ทักทายความว่างเปล่า
"สุดท้ายเราก็ตาย"
สวัสดีครับ
คุณเรดมอน
ออกไป
คุณเรดมอน
ฉันบอกให้ออกไป หูหนวกหรือไง หรือปัญญาอ่อน
คุณเรดมอน สามีคุณเคยเขียนคอลัมน์ ลง เดอะ เรจิสเตอร์ เมื่อก่อนใช่ไหมครับ
เธอไม่น่าเกิดทันหรอกน่า
คุณเรดมอนครับ
คุณยังไม่ตาย
ผมรู้ว่าสามีคุณฆ่าคน
แต่ผมเชื่อว่าเขาไม่ได้บ้า
ผมอยากให้คุณช่วย
ไม่ว่าคุณจำอะไรได้ ทั้งรถไฟ...
เหรียญทอง...
หมาใหญ่...
เขามาหาแลร์รี่...
มาพร้อมหมานั่น...
พอฟังที่แลร์รี่เล่า ฉันก็เอาแต่ฝันร้าย
ฉันขอให้เขาหยุด
ผมเข้าใจครับ
แต่ผมอยากให้คุณเล่าทุกสิ่งที่แลร์รี่พูด
ได้โปรด
แลร์รี่กำลังเขียนเรื่องวัยรุ่นคนหนึ่ง ที่ฆ่ายกครัวตัวเอง
เขาตามข่าวไปทั่ว ดมกลิ่นเก่งแบบนักข่าวมือฉมัง
เขาได้ยินข่าวลือ...เสียงกระซิบ...
เกี่ยวกับปีศาจ
ยมทูต ที่ทำให้เด็กเป็นบ้า
แลร์รี่ตามสืบเรื่องนี้ เขียนมันลงคอลัมน์...
เขาถูกเรื่องนี้ครอบงำเสียเอง
ฝันร้ายเกี่ยวกับ...ชื่อที่เราห้ามคิด หรือพูด
เพียงสามวันหลังเขากลับจากไอโอว่า
ฉันกลับบ้านหลังเลิกงาน...
20 ตุลา 1969
วันที่ชีวิตฉันหมุนไปอย่างไม่มีวันหยุด
อย่าพูด... อย่าคิด...
- โอ้ พระเจ้า - อย่าคิด อย่าพูด อย่าคิด อย่าพูด...
แลร์รี่ พระเจ้า
ผมแค่ทำงานของผม
ผมทำแบบนี้แหละ ขุดเรื่องให้สุด
ผมทำงานอยู่...
เข้าใจไหมว่า พอรู้ชื่อเขาแล้ว
เราหนีเขาไม่พ้น
คือเขา...
เข้ามาในหัวเรา
แล้ว...แล้ว...
สั่งให้เราทำสิ่งเลวร้าย
โอเค ไม่เป็นไรนะ...
สิ่งเลวร้ายอะไร
ใครสั่งคุณเหรอ คุณพูดเรื่องอะไร
ไปนอนพักก่อนไหม ที่รัก
ฟังนะ ฟังนะ
ผมไม่รู้เลยว่าเขาเป็นหรือตาย
หมานั่น เป็นการบอกว่าเขาจะมา
ถ้าคุณเห็นหมา...
ได้ยินเสียงเหรียญ
ก็จะรู้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ
เข้าใจผมไหม
แลร์รี่ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- ฉันพยายามอยู่... - เขารอฟังชื่อตัวเอง ใครก็พูดชื่อเขาได้
ไม่ว่าคุณ หรือผม
แล้ว...
ที่เหลือก็ดวงล้วนๆ เหมือนโยนหัวก้อย
ผมได้ยินชื่อ แล้วผมบอกชื่อกับเจนนี่ไป
อย่าคิด อย่าพูด มันคืออะไร
คุณเขียนอะไรเนี่ย
ฉันไม่เข้าใจเลย
เขาทำให้เราเห็นภาพหลอน
เขาสั่งให้เราทำสิ่งต่างๆ
ใครจะรู้ว่าเขาสั่งคนดีๆ ให้ทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ไปเท่าไหร่แล้ว
ไม่นะ พระเจ้า ขอร้อง อย่า
วางปืนลงเถอะ
คุณคิดว่าเป็นผมเหรอ
คิดว่าผมทำเหรอ
นี่แหละที่จะเกิดขึ้น
เขาว่ากันว่าผู้คนจะสติแตก
กลายเป็นบ้า แต่จริงๆ ไม่ใช่เป็นเพราะเขาสั่ง
เพราะเขาทำต่างหาก
ใจเย็นๆ วางปืนนะโอเค
ไม่ ผมรักคุณ
แต่ท้ายที่สุด แลร์รี่ก็เป็นฮีโร่
เธอเอาไปบอกทุกคนซะ...
ว่าแลร์รี่เป็นคนลบเขาออกไป
เขาจัดการทุกคนที่เคยได้ยิน ก่อนที่คนพวกนั้นจะส่งชื่อต่อไป
แต่ไม่ใช่คุณ คุณยังอยู่
คุณรอดอยู่ได้ไง
- รอดเหรอ - ใช่
คุณชนะมันได้ไง
ฉันไม่ได้ชนะ ฉันไม่เคยรู้เลยต่างหาก
อะไรนะ
ถ้าสามีบอกชื่อนั่นกับฉัน เขาก็ต้องฆ่าฉัน
เขาคุมตัวเองไว้ได้
สามีคุณเขียนชื่อไว้ในโต๊ะหัวเตียง
คุณขายโต๊ะนั่น ผมอ่านไปหมดแล้ว
เขาเขียนมันในคอลัมน์ที่ถูกปัดตก ผมก็อ่านแล้วเหมือนกัน
เธออย่าพูดนะ
เขาไว้ชีวิตคุณ แต่มาโดนผมแทน
เขาอยู่ในตัวผมแล้ว ในเพื่อนผมด้วย
- อยากให้ฉันช่วยเหรอ - ครับ
เอ้านี่
ฆ่าทุกคนที่เธอเคยบอก
จากนั้นก็ฆ่าตัวเอง มันมีทางเดียว
ไม่ มันต้องมีทางอื่น
อย่าพูด อย่าคิด ผมว่ามันเป็นคำใบ้
ดูสิ
แย่แล้ว เขากำลังมา
เธอพูดเรื่องอะไร เธอพาเขามาเหรอ
- คุณไม่เห็นเหรอ - เห็นอะไร
แสงไฟ... ได้ยินชื่อ...
เขาอยู่ในหัวเรา
เขาทำให้เราเห็นภาพหลอน หูแว่ว
หลอกให้เรากลัว เขาทำเรากลัว
เขาทรงพลังขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเรากลัว เขาก็ยิ่งเหมือนจริง
เราทำให้เขามีตัวตนด้วยความกลัว
เขาจะยิ่งทรงพลังมากขึ้น
ใช่ เราให้พลังกับเขา เขาเข้ามาใกล้
และได้ยินเวลาเรานึกถึงเขา
แต่ถ้าเราไม่กลัว เราเอาพลังเขามา
ถ้าเราไม่กลัว เขาก็ไร้พลัง
เธอคิดออก แต่แลร์รี่คิดไม่ออกได้ยังไง
ช่วยด้วย
ฉันจัดการแกได้แล้ว ใช่ไหม
เอาสิ หลอกอีกสิ มาเลย
แกอยู่ไหน
อยู่ไหน
พระเจ้า ซาช่า
รับสิ
ซาช่า
- ตอนนี้ฉันไม่อยู่ ฝากข้อความไว้ ขอบคุณ - อย่าทำร้ายเธอนะโว้ย
ซาช่า ฉันกำลังไป
ฉันเข้าใจว่ามันยาก แต่ไม่ต้องกลัว
อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นนะ
เฮ้ย อะไรวะ
อะไรน่ะ
ไม่ แกไม่ใช่ของจริง
แกมันของปลอม
ฉันว่าแล้ว
ก็แค่หลอกล่ะวะ
อยากเล่นนักใช่ไหม
ได้ ฉันพร้อมแล้ว
ออกมาเลย
เอลเลียต จอห์น
พวกนายอยู่ไหน
เอลเลียต
ซาช่า
เอลเลียต
ซาช่า
ฉันอยู่นี่
ตายแล้ว...
โทรมเป็นบ้าเลย
พระเจ้า
อยู่นี่เอง
เอลเลียต ขอบคุณพระเจ้า
เธอกลับมาแล้ว
ฉันไม่ใช่...
เวรแล้ว
เป็นอะไรไป
เอลเลียต เธอเป็นอะไร
บ้าเอ๊ย
ถอยไปนะ
ไม่เอาน่า ทุกอย่างจะโอเค
ไม่เป็นไร ฉันดีขึ้นแล้ว
ถอยไป
เอลเลียต นี่ฉันเอง
อะไรกันวะ
ฉันไม่เข้าใจ เธอทำอะไรเนี่ย
ช่วยด้วย
เอลเลียต ไม่เอาน่า
ฉันอยู่นี่ จอห์น
- ขอร้อง เอลเลียต - ช่วยด้วย
ฉันไม่เข้าใจ ขอร้องล่ะ
ไม่
มาสิ
- ไม่ - ขอร้อง...
เอลเลียต หยุดเถอะ
หยุดได้แล้ว
ถอยไปนะ ไปไกลๆ เลย
ไป
พวก
ซาช่า จอห์น มันแค่หลอก
ไม่ใช่เรื่องจริง ฟังฉันนะ
ซาช่า จอห์น ฟังฉันนะ มันไม่จริง
เอลเลียต ยิงเลย
อะไรวะ...
เอาสิ ฆ่าฉันเลย
แกชนะแล้ว
ไม่ อย่ายุ่งกับพวกเขา
เปิดหน่อย พวก ข้างนอกนี่หนาวจะตาย
เฮ้ มีใครอยู่ไหม
ฉันพาอลิซมา แกจะได้อารมณ์ดีไง
- เอลเลียต - ไม่
มีใครอยู่ไหม
ฉันรู้นะมีคนอยู่
หนูได้ยินคนนะ
- ฮัลโหล - เปิดประตูเร็ว เราจะแข็งเป็นไอติมกันแล้ว
- ไปให้พ้น - เอลเลียต
ไปให้พ้น
ไม่ เราไม่ไปไหนทั้งนั้น เอลเลียต
- เปิดสิคะอา - ได้โปรด ไปจากที่นี่เถอะ
ทั้งสองคนเลย ต้องไปจากที่นี่
เอลเลียต เปิดประตูนะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ
เออ เอาเลย
ลูกรัก ไปรอที่รถก่อนนะ
- ไม่ค่ะพ่อ หนูปวดฉี่ - ขอร้อง ไปรอในรถ
- เปิดประตูสิวะ เร็วเข้า - ไป ไป
- เอลเลียต - บาย บา...
ไม่
เอลเลียต เกิดอะไรขึ้น
เวอร์จิล ได้โปรด พาลูกพี่ออกไปเถอะ
อาเอลเลียต
โอเค ลูกรัก ฟังพ่อนะ
พ่อขอให้ลูกไปรอในรถ
ไม่ค่ะ หนูต้องไปฉี่
ไปฉี่ที่ไหนก็ได้ให้พ่อมองเห็น เร็วๆ ด้วย โอเค
- ข้างนอกเนี่ยนะคะ - ไม่มีใครเห็นหรอกลูก ไม่เป็นไร
ไปเร็วเข้า
เอลเลียต
เอลเลียต เกิดอะไรขึ้นในนั้น
อย่าคิด อย่าพูด อย่าคิด อย่าพูด...
เอลเลียต แกพูดอะไรวะ
ผมต้องทำแบบนี้ ผมไม่ได้บ้านะ
ให้พี่ช่วยเถอะ
พี่ช่วยไม่ได้ แต่ผมช่วยได้ ถ้าพี่ไป
ผมจะไม่ให้พี่ได้ยินมัน
บาย... อย่าพูด อย่าคิด
- ไปเถอะพี่ - อย่าพูดอะไร
เฮ้ย เสียงอะไร เอลเลียต นั่นเสียงอะไร
เดอะ บาย บาย เเมน... บาย บาย...
บาย บาย อะไรใครบาย บาย
แกพูดเรื่องอะไรวะ
บาย บาย อะไร
เอลเลียต แกพูดอะไร บาย บาย อะไร
ผมรักพี่นะ
เอลเลียต
อลิซ อลิซ อลิซ
อลิซ ลูกอยู่ไหน
อลิซ
อลิซ อลิซ
อลิซลูกรัก
อลิซ
ลูกรัก มานี่เร็ว
หนูหนาว
พ่อรู้ลูก แต่หนูทำพ่อกลัวมากนะ
ไม่นะ ดูสิ
- อาเอลเลียต - ไม่เป็นไรลูก...
ไม่เป็นไร
ไฟทำอะไรอาไม่ได้แล้ว
สรุปว่าเด็กนี่ขับรถทับบรรณารักษ์
แถมฆ่าลูกๆ ของเธอ
จากนั้นก็ฆ่ารูมเมท ฆ่าตัวตาย
คุณคุมตัวเขาไว้ได้ แต่ปล่อยเขาไปเหรอ
ก็ใช่ แต่นี่ไม่ใช่เด็กโรคจิตสังหารหมู่หรอก
ฉันคุยกับเขาแล้ว
มีเรื่องลึกลับแถวๆ นี้ ฉันรู้สึกได้
หนูอยากบอกลาอา
พ่อรู้ลูก
พ่อก็เหมือนกัน
อย่างน้อยอาก็ให้เหรียญหนูมานะคะ
เหรียญอะไรลูก
สงสัยอาซ่อนเหรียญไว้ให้หนูหา
ทิ้งไว้ตรงไหนลูก
โต๊ะเล็กๆ
นอกบ้านใกล้ๆ ถังขยะ
มีอย่างอื่นในโต๊ะไหม
ไม่มีค่ะ
มีแค่กระดาษแผ่นเดียว
กระดาษแผ่นเดียว
ในกระดาษเขียนว่าอะไรลูก
มืดจะตาย หนูอ่านไม่เห็นหรอกค่ะ
หนูไม่ใช่ไฟฉายนะคะ
มีคนรอด
เอาเครื่องมือมาที สายน้ำเกลือ มอร์ฟีน
เดี๋ยว เดี๋ยว เขาจะพูดอะไร
ฉันฟังอยู่ บอกมาเลย
ไม่ช่วยอะไรหรอก
ช่วยสิ
ค่อยๆ พูดนะ
ฉันอยู่นี่แล้ว ไม่เป็นไร
ฉันอยากรู้
บอกฉันเถอะ
บาย บาย เเมน...
Thai Subtitle Modified From Master ByNongZEZA~@CtHt
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด By: https://www.siambit.me
Ocr by Salsa Santana April 28, 2017